به گزارش خبرنگار سیاسی سراج24، پس از اعلام اولیه شورای نگهبان، از کاندیدای های احراز صلاحیت شده، رد صلاحیت شده و عدم احراز صلاحیت شده، اظهارات گوناگونی از گروههای مختلف، مطرح شده است.
در جدی ترین این اظهارات رییس جمهور با واکنش به نتایج احراز صلاحیت های شورای نگهبان با اشاره به اجرای مدل برجام در موضوع انتخابات گفته بود: در زمینه سیاست داخلی و برای رایزنی با شورای نگهبان، باید همین مدل برجام را در داخل اجرا کنیم؛ اطلاعات اولیهای هم که به من دادند خیلی خوشحال کننده نبود. در دو مرحله، بسیار شرایط خوبی بود. در مرحله ثبت نام، استقبال خوبی شد، در مرحلهای که هیاتهای اجرایی صلاحیتها را بررسی کردند، بسیار امیدوار کننده بود، در مرحله نظارت، برخی از افراد احراز صلاحیت نشدند.
هاشمی رفسنجانی نیز به فکر به نتیجه رسیدن برجام 2 است. وی با ادعای واهی کنار گذاشتن 60درصد نامزدها، روز گذشته گفت: تا خواستیم برجام را جشن بگیریم، ۶۰ درصد نامزدها را کنار گذاشتند. ما برجام یک را تمام کردیم اما همان روزی که می خواستیم جشن بگیریم ۶۰درصد نامزدها را کنار گذاشتند. باید واقعا فضایی درست کرد که افراد با استعداد و عشق و علاقه به میدان بیایند.
غالب روزنامه ها و رسانه ها و جریان های اصلاح طلب که از مدتها پیش به موضوع برجام و هسته ای با رویکردی جهت استفاده در سیاست داخلی می نگریستند، این روزها نیز با استفاده از لفظ "مدل برجام" و " برجام 2" در اندیشه چیدن میوه برجام در بهارستان هستند.
رویترز نیز چندی پیش با اشاره به نقش هاشمی رفسنجانی در همراهی روحانی برای اجرای برجام 2 در گزارشی درباره سیاست داخلی ایران نوشته بود: حسن روحانی رییس جمهور میانهروی ایران که در انتخابات 2013 پیروز انتخابات شد و قهرمان توافق هستهای ایران با غرب در جولای با قدرتهای جهانی گشت، امید دارد یارانش کنترل 290 صندلی مجلس را در دست گرفته و به سلطه فراکسیون اصولگرایان خاتمه بخشند. بر این اساس، حمایت مجلس به روحانی قدرت مستحکمتری را برای پیشبرد اصلاحات خواهد داد اما در جناح مقابل، اصولگرایان ایران نسبت به وقوع فتنه بالقوه، اصطلاحی که به اردوگاه اصلاحات در جریان اعتراض به انتخابات سال 2009 ریاست جمهوری داده شد، سخن میگویند. روحانی همراه با متحد قدرتمندش اکبر هاشمی رفسنجانی، رییس جمهور ادوار گذشته ایران، به امید پیروزی اکثریتی در انتخابات به واسطه محبوبیت ایجاد شده از توافق هستهای و رفع تحریمهای اقتصادی هستند.
استفاده از برجام در انتخابات، چیزی نیست که عیان نباشد. از آغازین روزهای امسال که توافقی مختصر در لوزان شکل گرفت، جریان اصلاح طلب به دنبال استفاده از فضای تبلیغاتی توافق به نفع خود بود.
یکی از روزنامه های اصلاح طلب صریحا برجام را معیار صلاحیت و عدم صلاحیت نمایندگان دانسته و نوشت بود: این بار و در آستانه تازه ترین رای گیری سراسری در کشور یعنی انتخابات مجلس دهم در اسفندماه 94 همه شواهد نشان می دهد که موافقت یا مخالفت با برجام یکی از پررنگ ترین شاخص های متمایز کننده نامزدها و جریانات سیاسی به ویژه چهره های سیاسی که معمولا در طیف خاکستری حدفاصل دو جناح اصلی کشور قرار می گیرند، خواهد بود. این شاخص خاص حتی میتواند تعیین کنندهتر و دقیقتر از شاخص موافقت و موافقت با دولت در این انتخابات نیز عمل کند و به شعاری برای رای خواهان و مبنایی برای تصمیم گیری رای دهندگان در انتخابات مجلس دهم نیز بدل شود. نگاهی به فضای سیاسی شکل گرفته پساتوافق و گرد و خاکی که منتقدان برجام در کشور به راه انداخته اند نشان می دهد که بر پایه این سنجش میتوان هم نمایندگان کنونی و هم فعالان سیاسی موضع دار در این باره را به سه گروه مخالفان سرسخت برجام، موافقان قطعی آن و موافقان مردد و مشروط برجام دسته بندی کرد.
این روزها و پس از استقبال سرد مردم از تبریکات پیاپی روحانی پیرامون برجام و توافق، دولتی ها نگرانند تا نتوانند از برجام برای سیاست داخلی استفاده کنند.
استفاده از لفظ «برجام داخلی» اما با واکنش هایی نیز همراه بوده است. روزنامه وطن امروز که یک روزنامه منتقد دولت است به روحانی در نامه ای چنین نوشته است: آقای رئیسجمهور حتما و تا همیشه، وضعیت و آرایش سیاسی انتخابات ریاستجمهوری سال 1392 را به خاطر خواهند داشت. در آن انتخابات نیز تعدادی از کاندیداهای ریاستجمهوری با نظارت دقیق و عالمانه شورای محترم نگهبان تایید صلاحیت نشدند و از رقابت با سایر کاندیداها بازماندند! رقابتی که آقای روحانی، نفر برنده آن بود. در واقع آقای روحانی پیروز رقابتی است که سازوکار اجرای آن تحت نظارت شورای نگهبان و اعمال این نظارت بود! به زبان سادهتر، در صورت عدم اعمال نظارت شورای محترم نگهبان و عدم رسیدگی به صلاحیت کاندیداهای انتخابات ریاستجمهوری یازدهم، قطعا و بدون تردید آقای روحانی باید به نفع دیگر کاندیداها کناره گیری می کرد و اکنون قبای ریاستجمهوری بر دوش وی نبود! بنابراین همانگونه که انتظار از آقای روحانی این بوده و هست که نسبت به تشکیک فتنهگران درباره سلامت انتخابات هوشیار بوده تا در چاه این تشکیک نیفتند.
آمریکاییها نیز در واقع طی یک پروژه سیاسی به دنبال برجام داخلی هستند. چندی پیش مک کین، سناتور ارشد جمهوریخواه آمریکایی گفته بود دولت باراک اوباما درصدد آن است که پیش از انتخابات آتی در ایران به منظور «تقویت میانهروها» تحریمها علیه تهران را کاهش دهد. تلاشهای ناامیدانه و مذبوحانه دولت(اوباما) برای کاهش تحریمهای(ایران) قبل از انتخابات فوریه، مبتنی بر این اعتقاد بی اساس است که این کار سبب تقویت آنچه که آنها به عنوان نیروی سیاسی "میانهرو" تلقی میکنند، خواهد شد.
همچنین نشریه آمریکایی اکونومیست با تحلیلی در این مورد نوشته است:«پیشرفت روان به سمت روز اجرا، تا اندازه زیادی به خاطر آن است که رئیسجمهور روحانی و آقای ظریف، مشتاقانه خواهان رفع تحریمها هستند. آنها خواستار رفع مصادره از ۱۰۰ میلیارد دلار داراییهای ایران قبل از انتخابات پارلمانی ماه آینده هستند؛ انتخاباتی که جناح آنها امیدوار است در آن عدهای از تندروهای مخالفشان را برکنار کنند.
